„Czas to najlepsza cenzura, a cierpliwość – najdoskonalszy nauczyciel.” Fryderyk Chopin
Aktualny rok wielkimi krokami dobiega końca… W randkowym tonie oddajemy się dziesiątej muzie 🙂 🙂 🙂 W związku z tym, iż 2025 poświęcony jest Fryderykowi Chopinowi powracamy do romantyka fortepianu. Oglądamy film „Chopin, Chopin”. Serce szybciej zabiło, łezka się w oku zakręciła. I o to właśnie chodzi. W tle epickie dźwięki Frycka. Działamy Działamy dalej.
„Przed nami rozciągało się gigantyczne, ceglastordzawe rumowisko zniszczonego, startego na proch getta. Przed wojną była to kipiąca życiem, najludniejsza dzielnica Warszawy, teraz jednak leżała przed nami posęppna pustynia z wyniosłym ponurym gmachem kościoła św. Augustyna z wieżą – wykrzyknikiem, ostrą jak bagnet na karabinie, która była dla nas ostrzeżeniem, zwiastunem śmierci, drogowskazem, z wieżą – symbolem przypominającym o niezniszczalnej mocy kościoła. Gdzieś w jej zakamarkach siedział ukryty niemiecki obserwator” Witold Dunin-Wilczyński
Skoro z klocków Cobi budujemy kolejny czołg (prototyp Vickers A1E1 Independent), pojechaliśmy w poszukiwaniu inspiracji. Ponownie kierujemy swe kroki do Cytadeli Warszawskiej. We dwóch byliśmy tutaj ostatnio na wystawie w Muzeum Wojska Polskiego. Relacja poniżej.
„Gdy chęci brak
To triumfów brak spełnienia brak kolorów brak
Gdy czerń i biel
W pojęciach brak i siebie brak niewoli smak” Lipali
Krótki przystanek na świetną wystawę w Centrum Kultury Alternatywy: „Moja planeta nieskończoność”. Relacja poniżej.
„Gdy drogi brak
Refleksji brak rozwagi brak i wąski świat
Gdy trudu brak
Maestrii brak i piękna brak zachwytu brak” Lipali
Projekt ojciec i syn ewoluuje. Ostatnio w Grodzisku Mazowieckim pławiliśmy się w królestwie dźwięków podczas koncertu Piotrka Cugowskiego, pora zmienić biegun. Tym razem wypływamy na całkiem nowe wody. Za sprawą Michała pochylamy się na survivalem. Relacja poniżej.
„Chodziłem do szkoły przez zrujnowane miasto. Na początku nie było żadnej komunikacji, ani tramwajów, ani autobusów. Ale to miasto śmiertelnie ugodzone, w sposób zdumiewający błyskawicznie ożywało” Jerzy Timoszewicz
W randkowym tonie kontynuujemy wspólne przeżywanie chwil. Pojawiamy się w Domu Spotkań z Historią. W związku z 80-cio leciem odbudowy Syreniego Grodu oglądamy wystawę fotograficzną Warszawa na nowo. Fotografie reporterskie 1945-1949. Relacja poniżej.
„Obrazy moje wspaniale wyglądają, bo są prawdą, są uczciwe, pańskie, nie ma w nich małostkowości, nie ma maniery, nie ma blagi. Są ciche i żywe, i jak gdyby je lekka zasłona od patrzących dzieliła. Są w swojej własnej atmosferze. Wystawiłam 30 obrazów, mogłam dwa razy tyle wystawić, ale miejsca nie było” Olga Boznańska
Czas na randkę ze sztuką w tle. Udajemy się do Muzeum Narodowego, by tym razem (ostatnio była Arkadia) po obcować z XIX wieczną sztuką polską. Już na wstępie witają nas Bociany Józefa Chełmońskiego. Relacja poniżej.
„Dziedzictwo niematerialne wzmacnia poczucie zakorzenienia i wspólnotowości, które budują społeczną odporność na kryzysy” Hanna Schreiber
Randkowe chwile rozpoczęliśmy od obcowania ze sztuką odwiedzając Muzeum Narodowe. Następnie z wielką przyjemnością wracam do tego projektu. Saunowałem z Kumplami, solo i z Adaśkiem. Pora na saunową randkę. I to w dodatku podwójną. 🙂 🙂 🙂 Idealny motyw aby nieco odsapnąć od obowiązków rodzicielskich. Przewietrzyć umysł i złapać energię niezbędną dla wykluwania się nowych pomysłów. Relacja poniżej.
„Gdy książek brak
Rozumu brak procesów brak i wnętrza brak
Gdy serca brak
Odwagi brak przyjaciół brak miłości brak” Lipali
W piątek w muzycznym tonie, niedziela zaś upływa pod kątem magii świąt, tym razem w historycznym ujęciu (w 2023 poszukiwaliśmy eliksiru świątecznego nastroju, rok później sań Świętego Mikołaja). Swoją drogą nieco wody upłynęło w Wiśle od czasu kiedy tandemem zakręciliśmy korbą do Żyrardowa (2017). Tym razem jedziemy tam autem wraz z Adasiem w mikołajkowym wymiarze. Relacja poniżej.
„Gdy uśmiechasz się do mnie, cały milknie świat
I już tyle mogę, choć padałbym na twarz
Gdy tak szybko się zmieniasz, nadążam ile sił
Jak kiedy mnie nie ma, wybaczaj mi
Tobie mój dzień, Tobie mój sen
Tobie wszystko czego chcesz
Przejdziemy przez każdy czas
W Tobie mój śmiech, w Tobie mój płacz
To co jeszcze ma się stać
Takich jak my nie znał świat, oh-oh-oh” Takich jak my nie znał świat, Piotr Cugowski
W trakcie majówkowych wojaży po Dolnym Śląsku Adaś szalał z nami pod sceną podczas koncertów klasyki polskiej sceny muzycznej: Kobranocki i Jary Oddział Zamknięty. Dziś kolejny krok na naszym wspólnym, muzycznym szlaku. Lubię pokazywać Adasiowi swój świat, dzielić się emocjami, pozytywną energią. Zwłaszcza realizując projekt ojciec i syn. 🙂 Relacja poniżej.
„Wielkie zmiany mają swoich poszkodowanych” Marek Budzyński
Po raz kolejny, dzięki uprawianiu sportu, natrafiam na interesujące pole do działania. Gdyby nie projekt związany z Krwawą Pętlą nie wiem, czy szybko zainteresowałbym się Warszawską Obwodnicą Turystyczną. Szkoda, że ten wytyczony kilkadziesiąt lat temu szlak pozostaje w cieniu. W mych oczach cała jego nadzieja w tym momencie pozostaje w pasjonatach sportów ultra oraz środowisku związanym z PTTK. Relacja poniżej.
