„Gdy książek brak
Rozumu brak procesów brak i wnętrza brak
Gdy serca brak
Odwagi brak przyjaciół brak miłości brak” Lipali

W piątek w muzycznym tonie, niedziela zaś upływa pod kątem magii świąt, tym razem w historycznym ujęciu (w 2023 poszukiwaliśmy eliksiru świątecznego nastroju, rok później sań Świętego Mikołaja). Swoją drogą nieco wody upłynęło w Wiśle od czasu kiedy tandemem zakręciliśmy korbą do Żyrardowa (2017). Tym razem jedziemy tam autem wraz z Adasiem w mikołajkowym wymiarze. Relacja poniżej.

Przekraczamy próg Muzeum Lniarstwa imienia Filipa de Girarda. Historia samej osady Żyrardów sięga 9 sierpnia 1830, zaś 24 lipca 1833 ruszyła produkcja przeniesionej z Marymontu (Warszawa) fabryki wyrobów lnianych. Na zlecenie rządu Królestwa Polskiego Filip de Girard zorganizował w dawnej wsi Ruda Guzowska mechaniczną przędzalnie lnu.

Spacer po fabryce stanowił dla mnie fantastyczną przygodę. Uwielbiam współegzystowanie przeszłości z teraźniejszością. Gdy ścierają się ze sobą totalnie dwa różne światy. Będę chciał tutaj wrócić na zwiedzanie z przewodnikiem, w momencie, gdy będą uruchomione maszyny. Przedsmak działania krosna miałem w Łodzi. Gdy na chwilę została uruchomiona jedna z maszyn w tamtejszym muzeum.

Wszyscy szczęśliwi. Synek spotkał Świętego Mikołaja. My zaś przenieśliśmy się w czasie do przełomu XIX i XX wieku gdy na pełnych obrotach funkcjonowała tutaj potężna fabryka wyrobów lnianych. Jedna z najpotężniejszych fabryk ówczesnej Europy. Produkowane tu wyroby cenione były na całym świecie, zatrudnienie zaś znalazło od 5 do 9 tysięcy pracowników.

Dla każdego coś miłego… Kolejne piękne uchwycone chwile. Była gorąca czekolada z piankami, bigos w bułce, oscypki 🙂 🙂 🙂 wata cukrowa i pajda ze smalcem i ogórkiem.

Ostatnia rzecz, jakiej spodziewałbym się w Żyrardowie, w Muzeum Lniarstwa… Jest radość!!! Jest siła!!! Jest moc!!! Działamy Działamy Dalej.