„Cisza też potrafi mówić” Ernest Hemingway
W sobotę, w ramach projektu ojciec i syn, kręciliśmy korbą spoglądając na Wisłę. W niedzielę witamy lato w Żelazowej Woli. Od naszej ostatniej wizyty w miejscu urodzenia Romantyka fortepianu minęły już cztery lata. Relacja poniżej.
„Ze wszystkich rozkosznych wysp Nibylandia jest najbardziej przytulna i zwarta. Nie taka szeroka i rozległa, z wielkimi, nudnymi odległościami pomiędzy jedną przygodą a drugą, ale przyjemnie zatłoczona.” James M. Barrie
Pierwsze spotkanie z Piotrusiem Panem na deskach teatru Buffo mieliśmy mocno sentymentalne – wraz z Karolcią. Tym razem wprowadzamy Adasia w motyw mojej ukochanej Nibylandii. Relacja poniżej.
„Kiedy światem zacznie rządzić człowiek
Kiedy matki pokochają dzieci
Kiedy miłość ludzie puszczą w obieg
Kiedy spalą już do reszty śmieci
Poczujesz, poczujesz, poczujesz
Jak dużo dzieli Cię
Od innych, od innych, od innych” Ich marzenia
Koncertowo… Tęskniłem za randką w takim wydaniu. Przed nami Jary Oddział Zamknięty po raz trzeci (Palladium w Syrenim Grodzie, plener w Kudowie-Zdrój), tym razem akustycznie i do tego z kwartetem smyczkowym. Relacja poniżej.
„To jest warszawska sprawa, jak sądzę: tu należy szukać wyjaśnień w problemach i tradycjach naszego miasta, w jego nastrojach i kolorycie. Stara, klasyczna, detektywistyczna szkoła zawodzi w takich wypadkach, gubi się w jaskrawościach warszawskich sytuacji i warszawskich temperamentów” Leopold Tyrmand
Ponownie w randkowym wymiarze pojawiamy się w Teatrze Rampa na Targówku, wracamy do musicalu. Pobudzające umysł, a przede wszystkim wyobraźnię możliwości, jakie oferuje sztuka teatralna, owocują tym, iż przenosimy się do Syreniego Grodu, do lat gdy Stolica niczym feniks z popiołów budzi się do życia po wojennej pożodze. Wkraczamy do Warszawy postrzeganej okiem Leopolda Tyrmanda bowiem sztuka powstała na bazie jego powieści Zły oraz Dziennika 1954. Relacja poniżej.
„W Układzie Słonecznym wirują planety
Wszystkie w innym tempie, okrążają Słońce
Różnią się kolorem, masą i rozmiarem
Lata lecą, one stale kręcą się wytrwale” NutkoSfera
Codzienność i marazm są wrogami delektowania się szczyptą magii… Pora na pierwszy nasz koncert stricte pod kątem adasiowej muzyki. Udajemy się do Nowego Dworu Mazowieckiego. Gdy patrzysz, jak pod sceną szaleje Twoje dziecko aż łezka się w oku kręci… Relacja poniżej.
„Będę zawsze tam, gdzie ty, w środku nocy, w środku dnia” Lady Pank
Krótki przystanek od rzeczywistości w Olecku. Przysiadłem na ławeczce obok Janusza Panasewicza… Dałem się ponieść fali wspomnień. To nie tylko wiele wnosząca do mego życia muzyka Lady Pank, ale przede wszystkim reminiscencja wypadu do podczas czasów licealnych. Lubię sobie czasem odbyć taką wycieczkę. 🙂 Dokładnego roku już nie pamiętam. Nie pomnę także miejsca, w którym noclegowaliśmy. Generalnie jakoś tak – mam wrażenie – mało pamiętam. Ale cóż się dziwić: szmat czasu jednak minęło. Dobrą energię jednak zapamiętałem 🙂 Działamy Działamy dalej.
„Nie da się opisać, co za geniusz każe jego palcom prześlizgiwać się po klawiszach” Friederike Muller, uczennica Chopina
W ramach randki, w grudniu, było kino, dzisiaj Romantyczny Chopin w pełnym, rodzinnym składzie w Fabryce Norblina. Kontynuujemy podążanie szlakiem naszego najwybitniejszego pianisty. W zasadzie od momentu swych narodzin Adaś podąża szlakiem Chopina. Była Żelazowa Wola (2019, 2022), pozostawiając nam piękne wspomnienia. Prześledziliśmy warszawskie miejsca związane z kompozytorem (pierwszy spacer, drugi spacer). Muzeum poświęcone Fryderykowi Chopinowi także zrobiło na nas wrażenie. Czas na multi sensoryczną wystawę. Kolejny współczesny wymiar obcowania ze sztuką (koncepcja podobnie jak Salvador Dali, Van Gogh, czy impresjoniści). Relacja poniżej.
„Gdy uśmiechasz się do mnie, cały milknie świat
I już tyle mogę, choć padałbym na twarz
Gdy tak szybko się zmieniasz, nadążam ile sił
Jak kiedy mnie nie ma, wybaczaj mi
Tobie mój dzień, Tobie mój sen
Tobie wszystko czego chcesz
Przejdziemy przez każdy czas
W Tobie mój śmiech, w Tobie mój płacz
To co jeszcze ma się stać
Takich jak my nie znał świat, oh-oh-oh” Takich jak my nie znał świat, Piotr Cugowski
W trakcie majówkowych wojaży po Dolnym Śląsku Adaś szalał z nami pod sceną podczas koncertów klasyki polskiej sceny muzycznej: Kobranocki i Jary Oddział Zamknięty. Dziś kolejny krok na naszym wspólnym, muzycznym szlaku. Lubię pokazywać Adasiowi swój świat, dzielić się emocjami, pozytywną energią. Zwłaszcza realizując projekt ojciec i syn. 🙂 Relacja poniżej.
„Idź własną drogą
Bo w tym cały sens istnienia
Żeby umieć żyć”
W galopie codzienności udało nam się wyrwać na muzyczną randkę. Udajemy się w krainę dźwięków Macieja Balcera. Relacja poniżej.
„Jesteś różowy krem na cieście I byłbym Ciebie jadł
O wiele częściej, o ile zechcesz…
Jesteś jedyna w całym mieście, łaskawy zrządził los,
Że chciałaś mieć mnie w domu na jesień.” Piotr Rogucki
Urodzinki świętowałem już w rowerowym wydaniu. Seans saunowy także za mną. Pora na akcent koncertowy. Niech wybrzmią piękne dzwięki. Rogucki & Normalni Ludzie czas start!!! Let’s rock!!! Relacja poniżej.
