„SEKS DLA OPORNYCH”

„Największą mądrością jest umiejętność starzenia się. Jest to jeden z najtrudniejszych rozdziałów wielkiej księgi życia” Henri-Frederic Amiel

Synal na wakacyjnym wyjeździe w związku z tym pora na kulturalną randkę. Oddajemy się w ramiona Talii. Na deskach Teatru Polonia spoglądamy na spektakl „Seks dla opornych”. Relacja poniżej.

Czytaj dalej →

DZIEŃ DZIECKA

„Dzieci są skrzydłami człowieka” przysłowie arabskie

Celebrujemy jedno z piękniejszych świąt w roku. Skupiamy się na dziecięcym pierwiastku drzemiącym w naszych wnętrzach. Relacja poniżej.

Czytaj dalej →

PIOTRUŚ PAN

„Ze wszystkich rozkosznych wysp Nibylandia jest najbardziej przytulna i zwarta. Nie taka szeroka i rozległa, z wielkimi, nudnymi odległościami pomiędzy jedną przygodą a drugą, ale przyjemnie zatłoczona.” James M. Barrie

Pierwsze spotkanie z Piotrusiem Panem na deskach teatru Buffo mieliśmy mocno sentymentalne – wraz z Karolcią. Tym razem wprowadzamy Adasia w motyw mojej ukochanej Nibylandii. Relacja poniżej.

Czytaj dalej →

TYTUS ROMEK I A’TOMEK – CZYLI JAK ZOSTAĆ ARTYSTĄ

„Komiks to nie jest jeden obrazek za obrazkiem, ale umiejętność przepływania z jednego w kolejny, umiejętność operowania czasem i rytmem. Tak naprawdę to jest jak film, tylko na papierze.” Grzegorz Rosiński

Było rodzinne wyjście do kina (Orzełek Iggy) i wystawa Poli Dwurnik, czas na teatralną odsłonę projektu ojciec i syn. Ostatnie nasze spotkanie z twórczością Papcia Chmiela – poza czytaniem komiksów w domowym zaciszu – miało miejsce podczas listopadowego długiego weekendu. Wsiedliśmy nawet do wannolotu. Tym razem stawiamy na przedstawienie teatralne. Udajemy się do Teatru Kamienica. Relacja poniżej.

Czytaj dalej →

PIOTRUŚ PAN I WENDY

„Bo Nibylandia jest zawsze – w mniejszym albo większym stopniu”

Po raz drugi (wcześniej Niesamowite przygody skarpetek) udajemy się na warszawską Pragę, do Teatru Baj. Aktualnie zainteresował nas spektakl Piotruś Pan i Wendy. Relacja poniżej.

Czytaj dalej →

WILANOWSKI ORSZAK KRÓLEWSKI

„W Warszawie łapie się życie na gorąco. Prężność tego miasta zdumiewa, w pewnych wypadkach demoluje, w innych jest uciążliwa i dezorganizująca, jeszcze w innych uszczęśliwia swą dynamiką i każe optymistycznie wierzyć w przyszłość.” Lepold Tyrmand

Na własnej dzielni debiutujemy z uczestnictwem w Orszaku Królewskim. Udajemy się pod pomnik Jana III Sobieskiego z Marysieńką, by tam rozpocząć kolejną przygodę. Relacja poniżej.

Czytaj dalej →

TEATR BAJ

„My, współcześni warszawiacy, żyjemy na gruzie. Jest on wszędzie: na nabrzeżu Wisły, pod Stadionem Narodowym, na stokach skarpy wiślanej, pod domami Muranowa Południowego, w parkach, rabatkach, pod chodnikami. Wszędzie.” Tadeusz Michalski

W sobotę było kręcenie korbą i rozpoczęcie sezonu rowerowego zaś w ramach rodzinnych, niedzielnych chwil czas na projekt związany z najstarszym teatrem lalkowym w Polsce, który powstał w grudniu 1927 roku na warszawskim Żoliborzu za sprawą Szczepana Baczyńskiego, określanego Szczypkiem. Udajemy się do Teatru Baj na przedstawienie Niesamowite przygody skarpetek. Relacja poniżej.

Czytaj dalej →

ONCE

„Wszystko, co w życiu zrozumiałem, zrozumiałem tylko dlatego, że kocham” Lew Tołstoj

Randka, czas start… Ostatnia nasza wizyta w Teatrze Muzycznym Roma miała miejsce przy okazji musicalu We Will Rock You, wówczas na dużej scenie. Dzisiaj przygoda w innym wymiarze. Z Once zaznajamiamy się na Novej scenie (to zarazem 3 musical w tym teatrze, wcześniej Aida, jak dla mnie totalny majstersztyk). Relacja poniżej.

Czytaj dalej →

MORSKIE OPOWIEŚCI

„Teatr jest najpiękniejszą ze sztuk, albowiem sytuuje się między sztuką a życiem” T. Kantor

Weekendowe rodzinne chwile spędzamy aktywnie. Zaczynamy od wizyty w Powsinie. Relacja poniżej.

Czytaj dalej →

DRACULA

„Kocham szarość, mrok i ciemność nocy, lubię być sam, a za najodpowiedniejsze towarzystwo uznaję własne myśli” Bram Stoker, Dracula

Wreszcie nastał ten dzień. Odcinamy się od rzeczywistości i w ramach randki kierujemy swe kroki do Teatru Wielkiego Opery Narodowej na pewnego rodzaju kultowy dla mnie spektakl. Dracula bo o nim mowa kręcił mnie już od dawna. A muzyka Wojciecha Kilara to absolutny klasyk. W mojej hierarchii to jedna z najbardziej kultowych ścieżek dźwiękowych jakie miałem przyjemność poznać. Dziś historia zaserwowana w baletowej formie. Spotykamy się także z Martą i Tomkiem. 🙂 Relacja poniżej.

Czytaj dalej →