„Myśli nasze wciąż o niej.
Serca nasze wciąż do niej.
Wszystko dla niej. Dla ciebie,
Warszawo!” Konstanty Ildefons Gałczyński
W rodzinnym wymiarze. Nieco refleksyjnie. Najważniejsze, że razem. Bo razem najlepiej. Nie ma jak familijne chwile. Z całym tym rwetesem, zamieszaniem i pozytywną energią.
„Wybrałem sobie rumaka
Z próżnym siodłem i strzemieniem;
Którego ojciec był burzą,
A matka była płomieniem;” Juliusz Słowacki
Pora ponownie udać się do Muzeum Narodowego w Warszawie. Czasowa wystawa z pracami Józefa Chełmońskiego stanowi nie lada gratkę. Relacja poniżej.
„Podwórko rządziło się swoimi prawami. To była twarda szkoła walki o swoje. Nie było taryfy ulgowej. Liczyło się prawo pięści albo innych mocnych argumentów.” Jary
Ostatni weekend października to nie tylko rodzinna wizyta w kinie na Smoku Diplodoku. To także przygoda na stadionie przy Łazienkowskiej. Relacja poniżej.
„Diplodok: Precz! A kysz! Słyszysz?
Lord Hokus-Pokus: No wiesz i o to narobiłeś tyle krzyku? Przecież to zwykła kura. Zresztą twoja bliska kuzynka. Pochodzi z prostej linii gadów.
Diplodok: Straszne, co porobiła ta ewolucja!” Tadeusz Baranowski
Niby zwykłe wyjście do kina… Jesteśmy razem, spędzamy wspólnie czas… Nie mniej jednak tematyka filmu nakręca magiczną atmosferę. Relacja poniżej.
„Wszystko, co w życiu zrozumiałem, zrozumiałem tylko dlatego, że kocham” Lew Tołstoj
Randka, czas start… Ostatnia nasza wizyta w Teatrze Muzycznym Roma miała miejsce przy okazji musicalu We Will Rock You, wówczas na dużej scenie. Dzisiaj przygoda w innym wymiarze. Z Once zaznajamiamy się na Novej scenie (to zarazem 3 musical w tym teatrze, wcześniej Aida, jak dla mnie totalny majstersztyk). Relacja poniżej.
„Och gdyby tak wszyscy ludzie
Mogli przeżyć taki jeden dzień
Gdy wolność wszystkich ludzi zbudzi
I powie „Idźcie tańczyć to nie sen”” Sen o Victorii, Dżem
Zuza chciała zawitać do Opery Leśnej, ja zobaczyć połączenie Dżemowej energii i Sebastiana Riedla. W lipcu minęło 30 lat od śmierci Ryśka… Adasia zaś zainspirowaliśmy koncepcją obcowania z legendą polskiej sceny muzycznej. Tym samym żegnamy lato w Sopocie w koncertowym wydaniu. Taki był plan… Nie mniej jednak los postanowił tym razem pokrzyżować nam szyki. Relacja poniżej.
„Czegóż chce więcej ta kraina z nieba,
Mając dość sławy, obrony i chleba?
– Rządu potrzeba!” Jan Andrzej Morsztyn
Czas na randkę z historią w tle. Solidna dawka dawnych czasów. Udajemy się na spacer wokół piwnic Pałacu Saskiego i Bruhla. Działo się tutaj wiele… Relacja poniżej.
„Naród, który traci pamięć, traci życie” Jerzy Waldorff
Przybyło kilka odznak krajoznawczych po licznych wojażach po pięknej Polsce. Pora na WOK. Synek mnie zainspirował, aby powrócić do projektu Warszawskiej Odznaki Krajoznawczej (Popularna już w naszym posiadaniu). W dużej mierze wspólne turystyczne kręcenie się po Syrenim Grodzie zaowocowało odznaką w stopniu brązowym. Rzecz jasna Działamy Działamy dalej.
„… Nieudany zamach na Hitlera!
Wolność ja kocham i rozumiem,
wolności to ja oddać nie umiem.
A kajdany mi dzwonią, gdy cień Gapy nad głową,
Czas, by powstać i rachunki wyrównać krzywd,
Nazistowskiego wy ducha wypierdy,
„Mamidła z wąsikiem” marionetki,
Nie wyjdzie stąd żywa psia – jucha parszywa
… kurwa Wasza Faszystowska Mać.” 1939/Przed Burzą
W sobotę rano solo, następnie rodzinnie, w niedzielę zaś startujemy z projektem ojciec i syn. W związku z tym, iż w rocznicę Godziny „W” byliśmy na wakajkach dopiero teraz pochylamy się nad jednym z najbardziej dramatycznych epizodów Syreniego Grodu. Relacja poniżej.
„W komunizmie na co dzień jestem przedmiotem, lichym, tandetnym, nietrwałym. Cały ogromny aparat przemiału żyje z mej łatwopalności, za niczym tak upojnie nie goni, jak za dziennikami w szufladach, myślami nie na pokaz, uwagami osobistymi i skrzętnie ukrywanymi. Zakaz jest plazmą komunizmu, jest tym, czym system pulsuje, oddycha, co wchłania, czym się żywi” Leopold Tyrmand
Kolejny przystanek na oddech pośród pędzącej rzeczywistości. Zdjęcia Syreniego Grodu autorstwa Zbyszka Siemaszki oglądam w czytanym przeze mnie magazynie ilustrowanym Stolica (jego zdjęcia należały do najczęściej publikowanych – był autorem okładek do 222 numerów). W Domu Spotkań z Historią zaznajamiam się z wystawą „Zbyszko Siemaszko. Fotograf Warszawy”. Relacja poniżej.
