„Piękno jest obecne, trzeba tylko chcieć je widzieć lub przynajmniej rozmyślnie nie zamykać oczu” Theodor Fontane
Ujął nas urok małych miasteczek. Pięknych miejscowości, w których często czas stanął w miejscu. W zasadzie w trakcie każdej trasy odbijamy, by na kilka chwil oderwać się od rzeczywistości. Zaowocowało to kolejną odznaką krajoznawczą. Tym razem w stopniu brązowym na Szlaku Małych Miasteczek. Uzyskaliśmy ją wizytując 15 małych miasteczek. Działamy Działamy dalej.
„Nie ma ciemnej strony księżyca. Tak naprawdę on cały jest ciemny” Gerry O’Dviscoll
Definiujemy własny wymiar czasu. Rodzinnie przemierzamy naszą piękną Polskę i odwiedzamy Pomniki historii. Tym samym zdobywamy kolejną, po popularnej, odznakę PTTK. Kolekcję zasiliła odznaka w stopniu brązowym. Aby ją uzyskać w naszym turystycznym portfolio pojawiło się następne 10 obiektów. Przemierzamy dalej urokliwe krainy nad Wisłą i odhaczamy obiekty wpisane przez Prezydenta RP na listę Pomników historii. Na horyzoncie oczekuje na nas srebro 🙂 🙂 🙂 Działamy Działamy dalej.
„Najważniejszą rzeczą jest celebrowanie życia, miłości, pożądania, oddechu, muzyki i ciała” Abdellatif Kechiche
Potrzebny jest własny mechanizm oczyszczania umysłu. Swoisty reset, by dysponować energią na właściwe konsumowanie rzeczywistości. Krótki przystanek tym razem realizuję w Skierniewicach, by zaznajomić się z tutejszym dworcem kolejowym. Relacja poniżej.
„Poszukiwanie i rozwijanie pasji to nie pojedyncze wydarzenie, ale cała podróż” Zig Ziglar
Tym razem przyświeca nam jeszcze bardziej zrównoważona koncepcja turystycznych wojaży. Wyciągamy wnioski z popełnionych błędów. Uwzględniając ostatni powrót znad morza nie kręcimy kilometrów późnym popołudniem/nocą. Startujemy z rana. Na etapie planowania ograniczyłem także ilość odwiedzanych atrakcji. Co za dużo, to nie zdrowo, dla tak małego umysłu. Ponadto zwolnienie tempa pozytywnie przełoży się także na nasze samopoczucie. W końcu trzeba odpocząć. Solidnie naładować akumulatory, by dysponować energią na walkę z rzeczywistością. Relacja poniżej.
„Ego stworzone przez Ciebie nigdy nie może Cię przeskoczyć, nie może się stać większe od Ciebie samego” Mateusz Grzesiak
Krótki postój w codziennej pogoni. Przerwa na powierzchowny romans z historyczną architekturą Mazowsza. Tym razem przystanek w królewskiej wsi Guzów w powiecie żyrardowskim. Relacja poniżej.
„Kiedy Bóg chce ci przesłać prezent opakowuje go w jakiś problem. Im większy prezent, tym trudniejszy problem” Norman Vincent Peale
Sinołęka ujęła mnie swym krajobrazem. Całkowicie nie spodziewałem się tego, co tam zastałem. Wspaniały przykład na to, jak można zatroszczyć się o zabytki. Szkoda, że podziwiałem jedynie zza płotu, nie mniej jednak wrażenia estetyczne rekompensują wszystko. A ilość zabytków architektury skumulowana w jednym miejscu przyprawia wręcz o zawrót głowy. Relacja poniżej.
„Mili faceci być może dobiegają do mety ostatni, ale zwykle biegną w innym wyścigu” Kenneth Blanchard, Norman Vincent Peale
Niedziela w objęciach rodziny. Potężna dawka pozytywnej energii. Poczucia bliskości, zadowolenia z każdej upływającej chwili. Relacja poniżej.
„Samo niezadowolenie z miejsca, w którym jesteś, jeszcze nie wskazuje kierunku, w którym powinieneś zmierzać. W tym stanie ruszenie z miejsca przestaje być możliwe.” Mateusz Grzesiak
W sąsiedztwie Warszawy można upolować piękne przykłady architektury drewnianej. Jeden z budynków, który przykuł moją uwagę znajduje się w Pruszkowie przy ulicy Sadowej 17. Dwumieszkaniowy, parterowy z dwoma identycznymi gankami z wejściami. Drewniak zwieńczony czterospadowym dachem, krytym blachą. Cieszy oko.
Działamy Działamy dalej.
„Za mną nic, przede mną wszystko – jak to często bywa w drodze” Kerouac
W ramach krótkiego przerywnika na głęboki oddech przygody, odwiedzam wieś Ćwiklin. Delektuję oczy kolejnym zabytkiem architektury drewnianej, który z każdym dniem popada w coraz większą ruinę (dworek usytuowany blisko drogi; Ćwiklin 59; powiat płoński; 09-100 Ćwiklin). Szkoda…
„Zwykłą ludzką i chyba dobrą cechą jest duma warszawiaków ze swego miasta. Miasta, które na całym świecie stało się symbolem pokoju. Symbolem zwycięstwa ludzkiej woli nad zniszczeniami i śmiercią” Sztandar Młodych, 1955
Bezpośrednio z niegdysiejszą wioską Potok, sąsiaduje dawna podwarszawska wieś Szopy Polskie. Ponownie wiejski relikt istniejący jeszcze we współczesnej Warszawie pojawia się na moim turystycznym szlaku. 🙂 Osada wymieniania już w 1456 roku. W 1916 roku wraz z gminą Mokotów i kilkoma okolicznymi wsiami włączona w granice miasta. Skoro o wsi mowa nie mogło zabraknąć architektury drewnianej. Kolejne drewniaki wypełniły moją kolekcję. Relacja poniżej.
