„Kto ucieka od historii, tego historia dogoni. Godność zachować w niedoli” Janusz Korczak
W sobotę pobiegane w Biegu Krasnala, w niedzielę zaś realizujemy projekt Adasiowego autorstwa. Na życzenie Synka udajemy się do Muzeum Polskiej Techniki Wojskowej, które mieści się w dawnym budynku Fortu IX Twierdzy Warszawa (fort „Czerniaków”, fort Dąbrowskiego, fort Czerniakowski, fort Sadyba) wybudowanym w latach 80. XIX wieku. Ojciec i Syn w natarciu. Relacja poniżej.
„O najmilsza przechadzko!
Miły Mokotowie.
Pióro cię nie opisze,
Ni słowo opowie.”
Wincenty Wielądko
W ramach spaceru udajemy się na Mokotów, do dawnego założenia romantycznego Izabelli z Czartoryskich Lubomirskiej „Mon Coteau„. Relacja poniżej.
„Zwykłą ludzką i chyba dobrą cechą jest duma warszawiaków ze swego miasta. Miasta, które na całym świecie stało się symbolem pokoju. Symbolem zwycięstwa ludzkiej woli nad zniszczeniami i śmiercią” Sztandar Młodych, 1955
Bezpośrednio z niegdysiejszą wioską Potok, sąsiaduje dawna podwarszawska wieś Szopy Polskie. Ponownie wiejski relikt istniejący jeszcze we współczesnej Warszawie pojawia się na moim turystycznym szlaku. 🙂 Osada wymieniania już w 1456 roku. W 1916 roku wraz z gminą Mokotów i kilkoma okolicznymi wsiami włączona w granice miasta. Skoro o wsi mowa nie mogło zabraknąć architektury drewnianej. Kolejne drewniaki wypełniły moją kolekcję. Relacja poniżej.
„Przymknijmy oczy, zmęczone widokiem ruin. W ciemności, która nas ogarnie, jasno rysować się zaczną drogi myśli budującej nową, nieznaną nam jeszcze Warszawę” Oczyma wyobraźni Warszawa przyszłości. Życie Warszawy, 1945 inż. Maciej Nowicki
Ukochana Stolica nie przestaje mnie zaskakiwać. Tym razem wybrałem się na spacer po warszawskim Mokotowie. To, co tam spotkałem przerosło moje oczekiwania. Przeniosłem się w czasie do poprzedniego wieku. I to na wieś… Relacja poniżej.
