Nom omnis moriar
Nie wszystek umrę
Do Muzeum Archidiecezji Warszawskiej udaliśmy się obejrzeć… Zdzisława Beksińskiego. Nie mniej jednak na miejscu zaskoczyła nas informacja, że znajduje się tutaj także Wizja Ezechiela pędzla Jacka Malczewskiego i nie tylko… Rzecz jasna nie przepuściliśmy takiej okazji. Relacja poniżej.
„Każde pokolenie ma swoich następców i swoich poprzedników. W pierwszych – jest jego nadzieja, w tych odchodzących – pamięć jego początków, prehistoria teraźniejszości” Jerzy Ficowski
Zbierałem się długo… Bardzo długo… Jednak wreszcie nastał ten moment. Wykorzystuję luźniejszy czas między Świętami a Sylwestrem. W ramach randki udaję się z Zuzą na Starówkę do Muzeum Archidiecezji Warszawskiej, aby obejrzeć wystawę Beksiński – Kolekcja Anny i Piotra Dmochowskich. Relacja poniżej.
„Źle czy dobrze, okaże się później. Ale trzeba działać, śmiało chwytać życie za grzywę. Wierz mi, malutka, żałuje się wyłącznie bezczynności, niezdecydowania, wahania. Czynów i decyzji, choć niekiedy przynoszą smutek i żal, nie żałuje się.” Andrzej Sapkowski
Ponownie inspiracja przyszła od Kumpla z pracy… Niby rzecz banalna, ale naprawdę warto rozmawiać, a zwłaszcza na temat pasji. Tym sposobem w Narodowe Święto Niepodległości znaleźliśmy się w Teatrze Muzycznym w Gdyni im. Danuty Baduszkowej. To nasza pierwsza wizyta w tym teatrze. Już teraz wiem, że z pewnością nie ostatnia. Czas na długo wyczekiwanego Wiedźmina (od rozmowy z Krzyśkiem upłynął rok czasu). Relacja poniżej.
„Rozważ, jak trudno jest zmienić siebie, a zrozumiesz, jak znikome masz szanse zmienić innych” Wolter
Niewątpliwie Teatr Rampa na Targówku ma swój klimat. Miło wspominam Rapsodie z demonem w wykonaniu tutejszych aktorów. Tym razem w musicalowym tonie przenosimy się w klimatyczny wymiar PRL’u. Czas na 40-latka Warszawski musical w wydaniu Joanny Drozdy, inspirowany oryginalnym scenariuszem serialu „40-latek” Jerzego Gruzy i Krzysztofa T. Toeplitza. Z uśmiechem na ustach zaliczamy randkę w piątek trzynastego… Relacja poniżej.
„Bo taki, co kochać nie umie, przegra – choć wszystko rozumie…” Agnieszka Osiecka
W sobotę było pobiegane zaś w niedzielę zagłębiamy się w caravaningowy świat, by wykrystalizowała się nasza wspólna wizja tego, co dalej… Abyśmy mogli na mapie marzeń zamieścić kolejny cel. Cel do którego będziemy dążyć w najbliższym czasie. Relacja poniżej.
„Musisz pomyśleć o czymś cudownym. A takie myśli uniosą cię same w powietrzu.” James M. Barrie
Klimat Teatru Buffo przypadł nam do gustu. 🙂 🙂 🙂 Stąd też od razu po Świętach Wielkanocnych udajemy się na ul. Marii Konopnickiej 6. To nasza trzecia musicalowa wizyta przy ul. Konopnickiej 6 (wcześniej Metro, Romeo i Julia). Tym razem z Karolcią. Jak zobaczyłem, że grają Piotrusia Pana nie mogło być inaczej. Musiałem poczuć klimat tego musicalu. Właśnie konkretnie tego. I to przy udziale Siostrzyczki. Taka mała forma wspólnego powrotu do dzieciństwa, choćby na chwilę, dzięki magicznej aurze teatru. Relacja poniżej.
„Im dłużej żyję, tym wyraźniej widzę, że prawdziwą samotnością człowieka jest samotność wobec losu, a nie innych ludzi” Leopold Tyrmand
Czas na kolejną randkę ze sztuką w tle. 🙂 🙂 🙂 Ponownie udajemy się do Fabryki Norblina. Spodobało nam się współczesne odkrywanie sztuki (Vincent Van Gogh w Hali Expo XXI był świetny) dlatego zagłębiamy się w Immersive Monet & The Impressionists. Relacja poniżej.
„Nie idź przez życie, rośnij wraz z życiem” David Bowie
W ramach randki ponownie udajemy się do Kina Atlantic. Zdecydowanie sprzyja nam klimat tego miejsca (wcześniej Ennio, Top Gun: Maverick). Relacja poniżej.
„Nie ten jest mądry, kto wiele spraw umie, lecz kto złe od dobrego rozeznać rozumie” Mikołaj Rej
W musicalowym wydaniu pozostajemy w romantycznym tonie. Tym samym z przyjemnością powracamy do Studio Buffo. Towarzyszą nam Marta i Tomek. Czas na współczesną wersję Shakespeare,a. Relacja poniżej.
„Teatr, zwłaszcza w Polsce, zwłaszcza po ostatniej wojnie, ma w sobie wiele z papierka lakmusowego. Jest w nim zawsze ślad wielkiej polityki i tej małej, „kulturalnej”, coś z mody, ze snobizmu, z kawiarni literackiej, z tego, co by się chciało, i z tego, co by się chciało, i z tego, co trzeba. Teatr, zwłaszcza w Polsce, zwłaszcza w naszych czasach, jest szczególnie uwrażliwiony na wszystko, co się dzieje naokoło” Jan Kott
Wspólną serię musicali rozpoczęliśmy od Rapsodii z Demonem w Teatrze Rampa. Następnie obłędna Aida w Teatrze Roma. Czas na musical Metro, który w dzieciństwie Zuza oglądała X razy. Zostawiliśmy Adasia z Dziadkiem i ponownie odpływamy. Odcinamy się od rzeczywistości, w pierwszym po II wojnie światowej prywatnym teatrze w Warszawie. Relacja poniżej.
