„To nie to, że z wiekiem stajemy się dziećmi. Wiek po prostu pokazuje, jakimi dziećmi pozostaliśmy” Johann Wolfgang von Goethe
Klasyka za nami. Rodzinna rzecz jasna. 🙂 Pora zatem na coś nowego. Pierwsze w tym roku kalendarzowym wyjście w ramach projektu ojciec i syn. Uwielbiam ten czas. Zawsze serce przyśpiesza… gdy czuję zapach wirującej magii, w momencie cementowania się naszej męskiej więzi. Jedziemy na Bielany. Dziś szopka ze zwierzątkami. Relacja poniżej.
„Przenieśmy się do Warszawy z czasów Canaletta poprzez jego obrazy, pokazujące miasto w pełni słonecznego lata, w naturalnym dzienym oświetleniu, raczej po południu, kiedy ulice częściowo kryją się w cieniu, a oświetlone fasady lśnią jak pozłacane” Canaletto i jego Warszawa
Wcześniejsza wystawa: Jan Piotr Norblin. Sentymentalny reporter, stanowiła wspaniały przedsmak tego, co nadciąga… Ukochana ma Warszawa za czasów minionych. Tym razem wehikuł czasu, jakim jest obcowanie z dziełami Canaletta, na krótko odrywa mnie od spraw doczesnych. Udaję się na Zamek Królewski w Warszawie, by podziwiać dzieła Bernarda Francesco Paolo Ernesto Bellotto. Relacja poniżej.
„Komu trzy tysiące lat nie mówią nic, niech w ciemności niewiedzy żyje z dnia na dzień.“ Johann Wolfgang von Goethe
2022
…
Dobry Rok.
Rok sentymentów.
Rok wypełniony dojrzewaniem i pracą nad swym wnętrzem.
Rok obfitujący w troskę o psychiczny balans.
Rok skupienia się na własnych projektach, na Bliskich, by nie dać się wciągnąć w panującą narrację.
Rok pełen rozmyślań, refleksji na temat przemijania.
Rok nieustannego poszukiwania argumentów, by znaleźć choćby cień spokoju po stracie Mentora.
Czuję wdzięczność za ten rok.
Wewnętrzna świadomość czasu i roli do odegrania ewoluuje.
Spełniam się.
„Człowiek nigdzie naprawdę nie był, póki nie wróci do domu.” Terry Pratchett
Totalny hit!!! Całkowicie nieprzewidziana PRZYGODA. Nie wyjeżdżamy, jak to pierwotnie zakładaliśmy, lecz po raz pierwszy w naszej wspólnej historii piszącej się w Wilanowie – wyjąwszy rok, gdy kupiliśmy mieszkanie i było urządzane – na Sylwestra zostajemy w domu.
„Przechodzisz przez życie, zastanawiając się, o co w tym wszystkim chodzi, ale pod koniec dnia, wiesz, że chodzi o rodzinę.” Rod Steward
Oddycham zmianą otaczającej mnie rzeczywistości.
Koncentruję energię na tym małym Człowieku, który ma swoje marzenia, głęboką wiarę w dobro, wiarę w ludzi, przeświadczenie o otaczającym Go pięknie.
Coraz więcej przyjemności daje mi schodzenie do mentalnego poziomu Adasia…
„Bezczynność rodzi wątpliwości i strach. Działanie rodzi zaufanie i odwagę. Jeśli chcesz zwyciężyć strach, nie siedź w domu rozmyślając o nim. Wyjdź i zacznij działać.” Dale Canergie
Tradycji stało się zadość. Za nami świąteczne spotkanie. W końcu wielkimi krokami nadciągają Święta Bożego Narodzenia. Konstruktywnie spędzony czas. No i szczęśliwy Adaś bowiem robił swoje upragnione ciasteczka. Działamy Działamy dalej.
„Nie idź przez życie, rośnij wraz z życiem” David Bowie
W ramach randki ponownie udajemy się do Kina Atlantic. Zdecydowanie sprzyja nam klimat tego miejsca (wcześniej Ennio, Top Gun: Maverick). Relacja poniżej.
„A gdyby tak zwyczajny dywan stał się dla nas światem utkanym z rozmaitych dźwięków, rytmów i figur tanecznych? Gdyby tak ponownie uwierzyć, że świat można zaczarować i choć na chwilę stać się dzieckiem obok swego dziecka. Gdyby tak dać się porwać niezwykłej przygodzie na zaczarowanym muzycznym dywanie…” Teatr Komedia
Adaś złapał bakcyla… Spektakl w Wilanowie rozbudził wyobraźnię. W ramach Mikołajek dryfujemy wraz z wiatrem entuzjazmu i udajemy się do Teatru Komedia. W sumie to wyszedł niezły spontan. Spektakl znalazła Dorota…
Relacja poniżej.
„Miłości do książek trudno jest nauczyć, z łatwością można ją natomiast pokazać” Zig Ziglar
Dawno nie byłem w bibliotece…
Po raz kolejny inspiracją jest Adaś. W ramach soboty spędzanej „na dzielni” kierujemy swe kroki właśnie do biblioteki. Z pewnością dużą wartością dodaną jest fakt, iż możemy łączyć różne wątki stąd też spędzamy czas sąsiedzko. 🙂 Relacja poniżej.
„Człowiek jest więźniem przyzwyczajenia” Joseph Murphy
W ramach kolejnej, krótkiej odskoczni od rzeczywistości na chwilę przystaję w Łazienkach Królewskich. Niestety zamknięto przede mną wrota Pałacu na Wyspie z racji wizyty oficjeli. Trudno… Nie daję się jednak i kieruję swe kroki w stronę Pałacu Myślewickiego. Wielokrotnie odwiedzałem Łazienki, a nigdy nie wstąpiłem do jego środka. Relacja poniżej.
