W sobotę powróciłem do biegów z cyklu Grand Prix Warszawy. Niezmiernie cieszy mnie ten fakt.
Pozostaje przypiąć numer startowy oraz kartę sponsorującą dla Hani. Pobiegnę dla Niej aby dołożyć swoją cegiełkę w procesie zbierania środków na operację Jej serduszka. Z całego serca trzymam kciuki, że wyjdzie na prostą i będzie mogła godnie żyć i czerpać radość z codziennych chwil.
Echo czwartkowego pijaństwa odezwało się jeszcze na sobotniej dyszce. Było bardzo ciężko… Do tego palące promienie słońca oraz mało zacienionych miejsc na kolejnym z biegów Grand Prix Warszawy (to już piąta odsłona) spowodowały, że czułem się, jak na patelni.
Historia lubi się powtarzać. Będąc na czwartym kilometrze usłyszałem za sobą znajome sapanie… Tak, to „dziadek” ponownie mnie dogonił i wyprzedził. Do końca biegu starałem się nadrobić straty, ale całkowicie nie byłem w stanie.
Poniżej foto z moim „rywalem”:
