„Obrazy moje wspaniale wyglądają, bo są prawdą, są uczciwe, pańskie, nie ma w nich małostkowości, nie ma maniery, nie ma blagi. Są ciche i żywe, i jak gdyby je lekka zasłona od patrzących dzieliła. Są w swojej własnej atmosferze. Wystawiłam 30 obrazów, mogłam dwa razy tyle wystawić, ale miejsca nie było” Olga Boznańska

Czas na randkę ze sztuką w tle. Udajemy się do Muzeum Narodowego, by tym razem (ostatnio była Arkadia) po obcować z XIX wieczną sztuką polską. Już na wstępie witają nas Bociany Józefa Chełmońskiego. Relacja poniżej.

Wykorzystujemy okazję, by raczyć się z twórczością Olgi Boznańskiej.

Włodzimierz Tetmajer – Muzykanci w Bronowicach. Niezmiennie uwielbiam zawieszać oko na sccenach z wiejskiej ezgyztencji.

Różne oblicza macierzyństwa. Rzeźba Wacława Szymanowskiego. Portret Stanisława Wyspiańskiego, na którym uchwycił żonę z synem Stasiem.

Franz von Stuck i jego Taneczny krąg (Taniec wiosenny) – dziki taniec symbolizujący życie i moc budzącej się do życia przyrody.

Moją uwagę przykuł także obraz Opętanie Wojciecha Weissa nawiązujący do erotyzmu, do pożądania.

Chopin Bolesława Biegasa wyraża proces tworzenia naszego wibytnego kompozytora.

Motywy rzeźbiarskie także cieszą nasze oczy.

Ukochany Adaś…

Kolejna postać, która mocna inspirowała mnie w okresie młodości… Johann Wolfgang Goethe

Nie zabrakło prac Jacka Maleczewskiego.

Motyw śmierci.

Syreni Gród

Jan Matejko…

Spokojnie. Bez pośpiechu. Razem, bo razem najlepiej.

Krótki epizod z widokami dziewiętnastowiecznej Warszawy.

Działamy Działamy dalej.